1.4 Ego (Dziwa)

W tym rozdziale mówi się o Jaźni, że jest ego (DZIWA) i objaśnia się naturę ego.

Umysł nie jest niczym innym aniżeli myślą – „Ja”. Umysł i ego są jednym i tym samym. Intelekt, wola, ego i indywidualność są zbiorowo tym samym umysłem.

To jest podobne do człowieka różnie opisywanego odpowiednie do jego różnych czynności. Osobowość nie Jest niczym innym jak ego, które znowu jest tylko umysłem. Jednocześnie z powstaniem ego, ukazuje się umysł w połączeniu z odzwierciedloną naturą Jaźni, podobnie jak rozpalone do czerwoności żelazo w już podanym przykładzie. Jak rozumiemy ogień w rozpalonym żelazie? Jako jedno z nim. Chociaż indywidualna istota nie jest niczym innym jak ego i nieoddzielona od Jaźni tak jak ogień w rozpalonym żelazie, nie ma tutaj żadnej innej Jaźni, która działałaby jako świadek od samej jednostki funkcjonującej jako ego, które jest tylko umysłem w połączeniu z odzwierciedloną Świadomością. Właśnie ta sama Jaźń nie tylko świeci niewzruszona w Sercu, podobnie jak ogień w żelazie, lecz także jest nieskończona jak przestrzeń. Ona jest samoświetlista w Sercu jako czysta Świadomość, jako Jedno bez drugiego i manifestuje się uniwersalnie jako to samo we wszystkich istotach i jest znane jako Najwyższy Duch. „Serce” jest tylko inną nazwą dla Najwyższego Ducha, ponieważ On znajduje się we wszystkich sercach.

W ten sposób rozżarzone żelazo jest indywidualnie stale, ciepło jest Jaźnią, żelazo jest ego. Czysty ogień jest wszechprzenikający i wszechwiedzącym Najwyższym Duchem.